Merkury w Rybach: myślenie obrazem, mowa nastrojem

Merkury lubi granice. Rozdziela, nazywa, porządkuje, sprawdza, czy słowo pasuje do rzeczy. Ryby są znakiem, który granice rozpuszcza - wszystko przechodzi we wszystko, kontekst jest ważniejszy niż treść. Dlatego ten sam Merkury, który w Pannie jest w wywyższeniu, tutaj ma najsłabszą pozycję z możliwych: jest jednocześnie w detrymencie i w upadku.

W praktyce wygląda to tak: wiesz, o co chodzi, ale zdanie wychodzi zamazane. Zaczynasz mówić i po trzech słowach orientujesz się, że to nie to, więc zaczynasz od nowa. Mówisz 'to trudno wytłumaczyć' i naprawdę tak jest, bo tłumaczysz coś, co u ciebie nie miało formy słów, tylko formę wrażenia.

Zmienność znaku dokłada swoje. Zmieniasz zdanie w trakcie mówienia, bo w trakcie mówienia dowiadujesz się, co myślisz. To bywa mylone z brakiem przekonań. To raczej myślenie na głos, tylko bez etapu roboczego, który inni odbywają po cichu.

Zapominasz nazwisk, dat i tego, gdzie zostawiłeś klucze, ale pamiętasz dokładnie, jakim tonem ktoś powiedział ci coś siedem lat temu. Pamięć masz nastrojową, nie indeksową. Streszczając film, opowiadasz, jak on smakował, a nie co się w nim wydarzyło - i dziwisz się, że rozmówca dalej nie wie, czy warto obejrzeć.

Twoje notatki to fragmenty zdań, strzałki i rysunki, których po tygodniu sam nie odczytasz. Instrukcji nie czytasz do końca, bo w połowie już zgadujesz, jak to działa, i zwykle zgadujesz dobrze. Gorzej z tymi przypadkami, w których zgadujesz źle i nie masz jak tego sprawdzić, bo nie zapamiętałeś kroków.

Humor masz absurdalny i wizualny: skojarzenia z zupełnie innej beczki, kalambury, żarty, których nie da się wyjaśnić, jeśli ktoś ich nie złapał od razu. Śmiejesz się z rzeczy, których nikt inny nie zauważył. W grupie bywasz tą osobą, która rzuca jedno zdanie pod koniec rozmowy i nagle wszyscy milkną.

Słuchasz nie słów, tylko tego, co jest pod nimi. Partner mówi 'wszystko w porządku', a ty już wiesz, że nie, i to wiesz z dokładnością do przyczyny. To ogromna zaleta, dopóki nie zaczniesz odpowiadać na coś, czego druga osoba jeszcze nie powiedziała - wtedy słyszysz, że wkładasz jej słowa w usta.

Trudność zaczyna się przy komunikatach twardych. Trzeba powiedzieć 'nie chcę tam jechać', a wychodzi trzyminutowa opowieść o tym, jak się czujesz z jeżdżeniem w ogóle. Konkretna prośba rozmywa się w sugestii, sugestia zostaje nieodebrana, a ty masz żal, że nikt nie zrozumiał. Zapisz zdanie przed rozmową. Jedno, krótkie, oznajmujące.

Kłócisz się niechętnie i zwykle wycofujesz się w milczenie albo w mgłę - odpowiadasz tak, żeby nie dało się przypiąć ci konkretnej deklaracji. Bliscy nazywają to unikiem, bo to jest unik. Z drugiej strony potrafisz przeprosić szczerze i bez księgowania, kto ile razy zawinił, co jest rzadkie.

Wszystko, co wymaga precyzji formalnej, kosztuje cię więcej niż innych: tabele, terminy, numery faktur, korekta własnego tekstu, umowy czytane od końca. Nie dlatego, że ci się nie chce. Twój umysł po prostu widzi w takim materiale szum i wyłącza uwagę. Lista kontrolna na papierze i druga para oczu przy każdej liczbie to nie kaprys, tylko proteza, której naprawdę potrzebujesz.

Za to jesteś nieprzyzwoicie dobry tam, gdzie informacji jest za mało albo jest sprzeczna. Diagnozujesz sytuację w zespole, zanim ktoś ją sformułuje. Wyczuwasz, że klient mówi o cenie, a chodzi mu o zaufanie. W negocjacjach czytasz pokój. W pracy twórczej, terapeutycznej, opiekuńczej, muzycznej czy przy pisaniu nastrojowym to jest przewaga, nie kompensacja.

Ucz się przez obrazy, historie i dźwięk. Nagrania zamiast podręcznika, mapa zamiast spisu treści, opowiedzenie komuś tematu zamiast powtarzania go po cichu. Materiał wyłożony suchym punktowanym językiem przepiszesz własnymi słowami albo nie zapamiętasz go w ogóle.

Cień tej pozycji ma trzy postacie. Pierwsza: mylenie tego, co ktoś powiedział, z tym, co poczułeś w trakcie rozmowy - i upieranie się przy swojej wersji. Druga: mgła jako broń, czyli mówienie niejasno, żeby nie zostać rozliczonym z obietnicy. Trzecia: bierne przyjmowanie cudzych opinii, bo skoro wszystko przenika wszystko, to trudno stwierdzić, gdzie kończy się twoje zdanie, a zaczyna zdanie najbardziej stanowczej osoby w pokoju.

Merkury w Wodniku, znaku wcześniejszym, myśli tak samo nieliniowo, ale w kierunku abstrakcji, nie nastroju. Tamten umysł buduje system, broni tezy, lubi mieć rację i chłodno rozkłada argumenty na części. Ty budujesz atmosferę. Wodnik zapyta 'jaka jest zasada', ty zapytasz 'co się tu naprawdę dzieje'.

Merkury w Baranie, znaku następnym, jest dokładnym przeciwieństwem twojego problemu z formułowaniem. Tam zdanie wychodzi pierwsze, zanim zapadnie decyzja, czy warto je mówić: krótko, ostro, bez zapasu miękkości. Baran przerwie, ty poczekasz aż drugi skończy i jeszcze dopowiesz za niego. Jedno bywa niegrzeczne, drugie bywa nieczytelne.